Stalker.pl » wywiad

S.T.A.L.K.E.R. 2 – IGN (Gamescom)

xKoweKx — Wed, 21 Aug 2024 15:15:22 +0000

GSC może powrócić do S.T.A.L.K.E.R. 2

Glaeken — Sat, 21 Feb 2015 21:47:15 +0000

Studio GSC Game World nabiera rozpędu po reaktywacji

W lutowym numerze ukraińskiego czasopisma o grach komputerowych Шпиль!, ukazał się wywiad z PR managerem studia GSC – Walentinem Jełtyszewym. Wynika z niego, że studio GSC ma bardzo ambitne plany na przyszłość, które nie wykluczają także powrotu do projektu S.T.A.L.K.E.R. 2.

Zapraszamy do zapoznania się z wywiadem tutaj lub do działu Artykuły.

Q&A: W. Jełtyszew o planach GSC

Glaeken — Sat, 21 Feb 2015 21:44:37 +0000

Walentin Jełtyszew - PR manager studia GSC Game World

Brakowało nam Was. Dlaczego postanowiliście wznowić działalność studia GSC?

Ponieważ najlepiej potrafimy tworzyć gry komputerowe, i to w zasadzie jest głównym powodem dla którego postanowiliśmy wznowić działalność studia. Firma GSC istniała przez cały ten czas jednak nie pracowaliśmy nad nowymi projektami.

W takim razie czym się zajmowaliście przez ostatnie trzy lata?

Po zamknięciu projektu S.T.A.L.K.E.R. 2, studio nadal zajmowało się sprzedażą już wydanych gier, markowej odzieży, książek i inną działalnością pośrednio powiązaną z grami komputerowymi. Jednak ostatnie półtora roku w tajemnicy pracowaliśmy nad nowym projektem, który zapowiemy w najbliższym czasie.

Zdajemy sobie sprawę z tego, że zapewne już Was zamęczyliśmy tym pytaniem, mimo tego zaryzykujemy i zadamy go po raz kolejny: dlaczego studio GSC zostało zamknięte trzy lata temu? I to dokładnie w środku prac nad projektem S.T.A.L.K.E.R. 2. Powiedz nieco więcej na ten temat.

Powody były różne. W owym czasie Siergiej Grigorowicz nie był w stanie nadzorować prac nad tym projektem, a zostawiać go bez żadnej kontroli lub powierzać komuś innemu podejmowanie kluczowych decyzji w sprawie S.T.A.L.K.E.R. 2 byłoby dużym błędem. Rzecz jasna to nie jedyny powód ale jeden z najważniejszych, który zaważył na podjęciu decyzji o zamknięciu projektu S.T.A.L.K.E.R. 2.

Czy Siegiej Grigorowicz ma jakikolwiek związek z Waszym powrotem? Czy w jakikolwiek sposób współpracuje z Wami, wpływa na pracę ekipy studia?

Firma GSC Game World należy do Siergieja Grigorowicza i w związku z tym to oczywiste, że ma swój udział w naszym powrocie. Pomimo tego, że na razie Siergiej nie zamierza wracać do tworzenia gier, to nadal z uwagą śledzi poczynania ekipy studia. Grigorowicz to bardzo wymagający gracz i krytyk, jego uwagi są zawsze trafne i pozytywnie wpływają na rozwój projektu.

Po zamknięciu GSC Game World, pracownicy studia rozbiegli się w różne strony: jedni do studia Vostok Games, a inni z kolei do West-Games. Kto obecnie wchodzi w skład ekipy studia GSC?

Obecnie trzon ekipy tworzą „weterani” zarówno studia jak i branży gier, którzy mają na swoim koncie wiele udanych projektów. Jesteśmy zwarci i bardzo skuteczni w działaniu.

Co było najtrudniejsze przy powrocie? Skompletowanie ekipy czy poszukiwanie odpowiedniego biura?

W tworzeniu jakiejkolwiek gry najważniejsze i zarazem najtrudniejsze jest skompletowanie odpowiedniej ekipy. Zgrany zespół to klucz do sukcesu. Teraz mogę powiedzieć, że mieliśmy ogromne szczęście, ponieważ każdy członek drużyny jest na swoim miejscu, wszyscy bardzo doświadczeni, zmotywowani i nastawieni na osiągnięcie celu. Cała reszta jest mniej ważna i praktycznie nie wpływa na naszą pracę.

Data Waszego powrotu zbiegła się z obchodami uczestników likwidacji skutków wybuchu czwartego reaktora Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej. Przypadek? Nie wydaje nam się.

Dokładnej daty reaktywacji naszego studia nie ma. Już półtora roku jak pracujemy nad nową grą, a studio nigdy nie było zamknięte. Informacja o wznowieniu prac studia w dniu obchodów jest czysto przypadkowe.

Jaka jest główna platforma do gier na którą tworzycie swój tytuł? Pecet, konsole czy może skupiacie się na urządzeniach mobilnych?

Obecny projekt tworzony jest z myślą o PC, i w chwili obecnej ta platforma jest dla nas najbliższa.

Czy będziecie pracować pod skrzydłami jakiegoś wydawcy? Jeżeli tak to którego?

Obecny tytuł tworzymy bez wsparcia jakiegokolwiek wydawcy, a po zakończeniu prac gra zostanie wydana przez nasze własne wydawnictwo o zasięgu światowym czyli GSC World Publishing. Mamy już doświadczenie w samodzielnym wydawaniu gier. Przykład. Gra Bohaterowie zniszczonych imperiów została wydana na całym świecie, z kolei seria gier S.T.A.L.K.E.R., Kozacy 2, Aleksander wyszły spod GSC World Publishing w krajach WNP.

Wasza ekipa pracuje nad jednym projektem czy nad kilkoma jednocześnie? Jakie są Wasze plany na przyszłość?

Wróciliśmy do branży gier żeby tworzyć gry i w chwili obecnej pracujemy nad jednym tytułem, chociaż plany mamy dość ambitne.

Zapytamy wprost: czy mamy oczekiwać kontynuacji takich serii jak S.T.A.L.K.E.R. czy Kozacy? Jeżeli na razie nie możecie odpowiedzieć wprost to chociaż dajcie znać czy bierzecie pod uwagę taką możliwość?

Jak zapewne doskonale wiecie, wymienione przez Was serie gier to najpopularniejsze projekty naszego studia, i dlatego możliwość tworzenia kontynuacji tych gier bez wątpienia jest brana pod uwagę.

Świetnie! A więc można uznać, że nowe gry z serii S.T.A.L.K.E.R. i Kozacy zostały właśnie potwierdzone :) Jakbyś opisał sytuację w jakiej obecnie znajduje się ukraińska branża gier? Czy jest sens aby nasi ludzie uczyli się programowania i projektowania gier?

Niejednokrotnie zarówno nasze jak i zagraniczne studia zwracały uwagę na wysoki profesjonalizm ukraińskich specjalistów z branży IT. I jest to prawdą. Na Ukrainie istnieje doskonała szkoła dla twórców gier, pierwsze studia rozpoczęły swoją działalność jeszcze w latach 90-tych, wykuwając specjalistów, którzy, z kolei, uczyli kolejne pokolenie. Obecnie sytuacja uległa pogorszeniu przez dość znaczący odpływ wielu specjalistów poza granice naszego kraju. Ale to jednocześnie nie oznacza, że nasza branża nie ma żadnych perspektyw. Po prostu prace wielu profesjonalistów jest teraz mało widoczna, zmniejszenie się liczby studiów ukraińskich i projektów spowodowało, że wiele osób wybrało pracę na włąsną rękę (tzw. freelance), w rezultacie wielu z nich pracuje dla gigantów światowej branży gier. Tak czy inaczej zawodowcy z wymienionych przez Was specjalizacji nie znikną!

Bardzo dziękujemy, że znalazłeś dla nas czas by odpowiedzieć na szereg pytań. Życzymy Tobie jak i całej Waszej ekipie szczęścia i rozwoju. Sprawcie nam przyjemność tworząc nowe gry. Bylebyście więcej nie zamykali studia!

Bardzo dziękuję! Jest mi niezmiernie miło, że los naszego studia i projektów tak wielu osobom nie są obojętne. To oznacza, że zawsze robiliśmy i robimy to co uważamy za słuszne. Z całych sił będziemy się starać cieszyć naszych fanów jedynie wysokiej jakości produktami. Śledźcie nowości, już wkrótce będzie ich wiele!

Źródło: Шпиль! 02(156)/2015 – S.T.A.L.K.E.R.: Powrót – wywiad z GSC Game World; str.: 56-59.

D. Głuchowskij o uniwersum METRO 2033

Glaeken — Wed, 04 Feb 2015 23:22:24 +0000

Zbliża się premiera książki METRO 2035 Dmitrija Głuchowskiego

Na początku miesiąca fani uniwersum METRO 2033 mieli możliwość brać udział w wywiadzie online z Dmitrijem Głuchowskim – autorem książek i pomysłodawcą uniwersum METRO 2033. Jest to akcja zorganizowana z okazji zbliżającej się premiery rosyjskojęzycznej wersji książki METRO 2035 – zwieńczenie i jednocześnie kontynuacja książek METRO 2033 i METRO 2034 Głuchowskiego. Poruszono wiele kwestii związanych nie tylko z książkami ale także grami komputerowymi, filmem, przenikaniem książek i gier oraz ogólnie o tym popularnym także i u nas uniwersum. Wybraliśmy najciekawsze z nich.

Zapraszamy do zapoznania się z wywiadem tutaj lub do działu Artykuły.

Q&A: Dmitrij Głuchowskij

Glaeken — Wed, 04 Feb 2015 23:20:18 +0000

Dmitrij Głuchowskij - pisarz i twórca uniwersum METRO 2033

Czy powstanie ekranizacja książki METRO 2033?

To dość czasochłonna sprawa. Rzeczywiście prawa do ekranizacji książki kupiła amerykańska wytwórnia MGM ale niestety cały proces został wstrzymany na kilka lat. Ponadto, został wynajęty scenarzysta, który napisał bardzo słaby scenariusz do filmu. Obecnie próbuję to wszystko postawić na nogi. Więcej na ten temat nie mogę powiedzieć nic konkretnego.

Kiedy światło dzienne ujrzy książka METRO 2035?

Bardzo bym chciał aby książka wyszła na przełomie maja i czerwca bieżącego roku. Jest już praktycznie ukończona.

Kiedy wyjdzie kolejna gra komputerowa z serii METRO – kontynuacja METRO: Last Light?

Nie jestem upoważniony aby odpowiedzieć na to pytanie bo jest to domena studia tworzącego grę. Z pewnością kolejna gra komputerowa powstanie i jestem współodpowiedzialny za napisanie scenariusza do niej. Uważam, że gra zaskoczy Was, w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Ile wspólnego będzie miała książka METRO 2035 z uniwersum METRO 2033?

To bardzo trudne pytanie. Postanowiłem unikać wszelkich nawiązań do innych książek napisanych w ramach uniwersum METRO 2033. Po pierwsze dlatego, że jest ich bardzo wiele. Po drugie dlatego, że nie chciałem powtarzać się. Rzecz jasna bardzo szanuję wszystkich autorów, którzy piszą książki w ramach uniwersum METRO 2033 i bardzo sobie cenię ich wkład w rozwój tego świata. Niemniej jednak akcja tych wszystkich książek rozgrywa się w roku 2033 a moja nowa książka to rok 2035 a więc przez te dwa lata mogło się wiele zdarzyć. To zabrzmi samolubne ale nie chciałem aby książka zamykająca trylogię była wtórna i zależna od powieści innych autorów piszących w ramach tego uniwersum.

Czy książka METRO 2035 będzie powiązana z grami komputerowymi serii METRO?

Bez wątpienia. Książki były pisane z myślą także o grach komputerowych i wzajemnie uzupełniają się. Jest to niczym saga, która częściowo opowiedziana jest zarówno w grach jak i książkach serii METRO. Ponieważ scenariusze do gier piszę osobiście lub wraz z innym współautorem, dlatego dla mnie bardzo ważne jest zachowanie spójności fabuły aby gry i książki wzajemnie się nie wykluczały. Książka METRO 2035 zaczyna się w momencie gdy kończy się powieść METRO 2034, a ta z kolei zaczyna się gdy kończy się fabuła gry METRO: Last Light.

Pomiędzy książkami a grami komputerowymi z uniwersum METRO 2033 są pewne rozbieżności. Jak Pan to wytłumaczy?

Niestety takie rozbieżności są nie do uniknięcia, nie da się zrobić tak, aby obie rzeczy były jednakowe. Oczywiście staram się aby uniwersum zarówno w grach jak i książkach było jak najbardziej zbliżone i tworzyło spójną całość.

Czy to prawda, że METRO 2035 to już ostatnia Pana książka napisana w serii METRO?

Nigdy nie mówię nigdy. Na pewno tam gdzie się skończy historia opisana w książce METRO 2035 powinna zaczynać się fabuła przyszłej gry komputerowej z serii METRO. Gra wyjdzie za kilka lat, stworzy ją studio 4A Games i będzie ona kontynuacją wątku z książki METRO 2035.

Czy ukaże się mapa uniwersum METRO 2033, która obejmie wszystkie wymienione w książkach miasta?

Tak, pracujemy nad tym.

Czy powstanie gra online akcja której będzie toczyć się w uniwersum METRO 2033?

Istniał taki projekt ale zaczął zmierzać w kierunku, który mi się zupełnie nie podobał i dlatego został zamrożony.

Studio GSC Game World wraca do gry

Glaeken — Sat, 20 Dec 2014 21:30:14 +0000

studio GSC pracuje nad nowym projektem

Kilka dni temu na łamach portalu poświęconemu branży gier, ukazał się najprawdopodobniej pierwszy od trzech lat oficjalny wywiad z przedstawicielem studia GSC. Na pytania odpowiadał Walentin Jełtyszew – PR manager studia GSC od czasów pierwszej gry serii S.T.A.L.K.E.R.. Dzięki niemu dowiecie się sporo kolejnych ciekawostek na temat zamrożenia prac nad grą S.T.A.L.K.E.R. 2, o dodatkowym projekcie na przeglądarki, o zamieszaniu ze studiem West-Games i co też się kryje za odświeżeniem strony głównej GSC Game World.

Zapraszamy do lektury tutaj lub do działu Artykuły.

Q&A: W. Jełtyszew – PR manager GSC

Glaeken — Sat, 20 Dec 2014 21:28:01 +0000

Walentin Jełtyszew m.in. o projekcie S.T.A.L.K.E.R. 2 i studiu GSC.

Co się wydarzyło w GSC Game World trzy lata temu? Czy decyzja o zamknięciu studia zapadła z czysto finansowych powodów?

Tak naprawdę to połączenie kilku różnych czynników, nie tylko finansowego, to była również osobista decyzja właściciela studia (Siergiej Grigorowicz – przyp. red.). Prawdę mówiąc, prace nad projektem S.T.A.L.K.E.R. 2 były na półmetku gdy zdaliśmy sobie sprawę z tego, że nie byliśmy gotowi by dokończyć grę na odpowiednio wysokim poziomie jakości. Brakowało nam specjalistów w ekipie tworzącej ten tytuł.

Zarówno Czyste Niebo jak i Zew Prypeci były raczej dodatkami niż samodzielnymi grami, ponieważ całkowicie opierały się na pierwowzorze czyli Cieniu Czarnobyla. Natomiast gra S.T.A.L.K.E.R. 2 była zupełnie inna. Stworzenie jej zajęłoby nam zbyt wiele czasu i w momencie premiery byłaby już przestarzała. Scenariusz do gry napisał facet, który tworzył pierwszą grę serii S.T.A.L.K.E.R. (Aleksiej Sytjanow – przyp. red.), ale to zaledwie scenariusz, a nie sama gra. Byliśmy raczej na początku aniżeli końca całego procesu tworzenia gry.

To była trudna decyzja ponieważ ekipa starała się stworzyć pełnowartościową grę, ale zarówno oni jak i nasz szef zrozumieli, że nie będzie na poziomie, który chcieliśmy osiągnąć tworząc S.T.A.L.K.E.R. 2. Istniał również problem z zainteresowaniem i chęcią inwestowania przez wydawców. Chociaż otrzymaliśmy ofertę finansowania gdy tylko gra będzie na etapie Alpha. Tak naprawdę, samodzielnie moglibyśmy sfinansować cały projekt, ale wciąż nie byliśmy pewni czy zdołamy sprzedać ten tytuł gdy już dojdziemy do etapu Alpha.

Tak więc istniało wiele złożonych powodów, które skłoniły do podjęcia decyzji o przerwaniu prac nad grą S.T.A.L.K.E.R. 2. Nigdy nie zamierzaliśmy zamykać projektu na zawsze ale w owym czasie zdawaliśmy sobie sprawę z dość oczywistych przeszkód, które nie zdołamy pokonać. Być może potrzebowaliśmy więcej kierowników zespołów. Tak czy inaczej, stworzyliśmy niektóre lokacje, pewne miejsca w Zonie, postacie, nowy silnik. Zupełnie nowy, napisany od podstaw, który już wtedy należał do silników następnej generacji.

Silnik gry całkowicie wyprzedzał swoje czasy, ale tylko w roku 2007, w 2010 już nie. Pojawiły się nowe silniki w takich grach jak Call of Duty czy Battlefield więc zaczęliśmy udoskonalać własny. Był gotowy może w 70-80%. To był wielki krok w porównaniu do silnika X-Ray. Co prawda był tworzony z myślą o PC i Xbox 360, aczkolwiek planowaliśmy go także dostosować do konsoli PlayStation.

Nadal wszystko mamy! Środki, materiały i silnik.

Co z zamieszaniem wokół studia West-Games (twórcy gry STALKER: Apocalypse, niegdyś Areal – przyp. red.) i ich twierdzeniem jakoby pracowali nad grą S.T.A.L.K.E.R. 2?

Zbyt wiele o nich nie wiem ale cała ta historia jest dość zabawna. Ta ekipa w gruncie rzeczy uprawiała autoreklamę – jakoby byli częścią zespołu pracującego nad projektem S.T.A.L.K.E.R. 2, ale to nie prawda. Gdy pracowaliśmy nad tym tytułem, jednocześnie zamierzaliśmy również wydać grę przeglądarkową w ramach uniwersum serii S.T.A.L.K.E.R.. Dzięki niej moglibyśmy podtrzymywać zainteresowanie graczy do czasu wyjścia właściwej gry.

Jednak gra nigdy nie została ukończona. Zawierała błędy. To właśnie nad tym projektem pracowała ekipa ze studia West-Games. Kompletnie mnie zaskoczyli gdy ogłosili, że pracowali nad projektem S.T.A.L.K.E.R. 2. Z pewnością wygralibyśmy sprawę gdybyśmy wystąpili na drogę sądową przeciwko nim ale nie będziemy tego robić. Zaczerpnęli sporo pomysłów z gier serii S.T.A.L.K.E.R.… nie wiem co sobie myśleli, gdy zaczynali swój projekt. Od dawna z nimi się nie kontaktowałem.

Więc nie zamierzacie z powrotem kogoś zatrudniać?

W tej chwili nikogo nie potrzebujemy. Mamy solidną ekipę. W danej chwili mamy się dobrze, ale nie wykluczone, że gdy zajmiemy się innym projektem to postanowimy powiększyć nasz zespół.

Obecnie pracujecie nad nową, jeszcze nie zapowiedzianą grą. Rynek gier komputerowych jest zupełnie inny niż trzy lata temu, czy wobec tego zastanawialiście się nad przejściem na projekty typu free-to-play albo mobilne?

Jesteśmy całkowicie pewni swoich fanów. Rynek w który celujemy jest całkiem stary i już ukształtowany, nasi gracze już nie są w wieku 16 lat, mają od 25 do 40 lat. Nie uważamy aby gry typu free-to-play to właściwy kierunek dla nas. Tworzymy staroświecką, pełnowartościową grę, ponieważ sądzimy, że właśnie tym ucieszymy naszych wielbicieli. Wiele oczekujemy od naszych starych, dobrych fanów!

To nie są łatwe czasy dla ukraińskich twórców gier komputerowych, w zasadzie dla całej Ukrainy nie jest lekko. Studio 4A Games otworzyło przedstawicielstwo na Malcie, a czy wy również zastanawialiście się nad przeprowadzką?

Nie! Zostajemy tutaj. Owszem, to trudne czasy dla Ukrainy ale odpowiedni moment na bycie dumnym Ukraińcem.

Źródło:
wywiad: “To trudne czasy dla Ukrainy ale odpowiedni moment na bycie dumnym Ukraińcem”, autor: Dan Pearson, datowany na 17 grudnia 2014 roku.

Q&A: Pytania konkursowe do W.Noczkina

Glaeken — Sun, 16 Mar 2014 23:08:39 +0000

Czym się Pan kierował,skąd pomysł na taką ciekawa fabułę?

Zawsze staram się wymyślić coś ciekawego na potrzeby danej fabuły, co się zaś tyczy oddzielnych szczegółów… to moje własne obserwacje. W ciągu swojego życia natrafiałem na różnych ludzi, w tym także zajmujących się szemranymi interesami. Stalkerzy to przecież też bezprawny twór – znajdują się w Zonie nielegalnie. Spróbowałem wyobrazić sobie następującą sytuację: zwykli ludzie, nie łotry, nie przestępcy. Ale zajmujący się nielegalnymi interesami, powstaje dziwna sytuacja, dobrzy ludzie prowadzą kryminalny tryb życia. Jak się zachowają? Jakim poczuciem humoru będą się odznaczać? Jakie pojawią się przyzwyczajenia? I jak będą postępować gdy zderzą się z prawdziwym przestępcą, z zabójcą.

Czy tworząc książkę odwiedzał Pan zonę i próbował jakoś rekonstruować swoje pomysły wydarzeń nim zostały przelane na papier?

Nie, tam nie byłem. Ale bardzo wiele czasu grałem w Cień Czarnobyla, geografia Zony mam zaczerpniętą z gry. Można by rzec, że pejzaże w książce opisywałem tak jak wyglądają w rzeczywistości. Sami możecie to sprawdzić, drogi, budynki, mutanty, nawet stado psów, które zbierają się przy dużym drzewie, to wszystko jest w grze.

Czy Zona którą Pan stworzył w swojej książce, jest taką krainą, jaką chciałby Pan odwiedzić, a czy w ogóle chciałby Pan, żeby ona istniała?

Z pewnością nieźle by było gdybym się przeszedł po tym miejscu. Ale bardziej chciałbym się spotkać z ludźmi, których sam wymyśliłem. Z pewnością, byłoby to podobne do spotkania ze starymi przyjaciółmi, których nie widziało się wiele lat. Tak w ogóle, w książkach, które piszę, ludzie ważniejsi od reszty. Bardziej myślałem o nich, niż o mutantach lub anomaliach.

Kiedy wyjdzie następna książka i czy będzie o tych samych bohaterach czy innych?

O ile mi wiadomo, Fabryka Słów zamierza wydać naszą – napisaną wspólnie z Andriejem Lewickim – książkę Czerep mutanta (jest to moja druga książka napisana w ramach serii S.T.A.L.K.E.R., kontynuacja Ślepej plamy). Należałoby coś wytłumaczyć. Do książkowej serii S.T.A.L.K.E.R. wprowadził mnie Andriej. On od dawna pracował z GSC Game World, brał udział w stworzeniu dodatku Czyste Niebo, był jednym z pierwszych autorów serii. Przyjaźnimy się, często piszemy wspólnie, pokazujemy sobie nawzajem swoje książki, radzimy się i tak dalej. Najpierw przeczytałem pierwsze powieści Andrieja, zainteresował się Zoną, pograł w Cień Czarnobyla. Potem, kiedy seria przeniosła się do innego wydawnictwa i zaczęto nabierać nowych autorów, Andriej mnie polecił. Już wtedy myśleliśmy o tom, żeby napisać wspólną książkę, w której byłyby i moje, i jego bohaterowie – Chemik i Garsteczka. Spotkacie ich i w Ślepej plamie, pojawili się w niewielkim epizodzie. Ta trójka – Chemik, Garsteczka i Ślepy – będą głównymi bohaterami książki.

Czy tworząc postać Ślepego inspirował się Pan kimś czy wręcz przeciwnie?

Tworząc swoich bohaterów nie wzoruję się na rzeczywistych ludziach a ich wymyślam. Ale później, gdy ich już wymyślę i żyją u mnie w głowie, zdarza się tak, że ponownie wykorzystuję ich w innych książkach. Ślepego wymyśliłem kiedy pisałem powieść Lichwiarze (rus. Менялы). Ciekawy człowiek, ironiczny, z osobliwym poczuciem humoru. Tak mi się spodobał, że często wykorzystuję tę postać.

Czy znajdując się w Zonie jaką Pan opisuje starałby Pan z niej jak najszybciej uciec (co wiąże się z większym narażeniem na życie), czy wręcz przeciwnie pozostać i próbować dożyć do późnej starości?

Trudno powiedzieć. Kiedy do Zony trafia nowicjusz, zawsze jako pierwsze pojawia się bardzo ważne pytanie: czy przyjmie go Zona? Sam człowiek może bardzo chcieć w niej pozostać, jeżeli jednak Zona go nie przyjmie to żadne życzenie mu w tym nie pomoże. Co się zaś tyczy mojego życzenia… przecież nie jestem już młody, mam rodzinę, zobowiązania wobec innych ludzi. Gdyby tego wszystkiego nie było, to najprawdopodobniej spróbowałbym pozostać w Zonie. Gdyby na to pozwoliła :)

Wolałby Pan walczyć z kaczką wielkości konia, czy setką koni wielkości kaczki?

Jestem bardzo pokojowo nastawionym człowiekiem i z nikim nie chcę walczyć. O ile mi wiadomo, kaczki i konie też nie należą do zbyt agresywnych zwierząt :) Tak więc jest mi trudno wyobrazić sobie taką scenkę.

Czy inspirował się Pan jakimiś ludźmi tworząc bohaterów książki, np. postać Ślepego?

Już odpowiedziałem na to pytanie nieco wcześniej. Wszyscy moi bohaterowie są wymyśleni i następnie tym żyją ze mną. Czasem zastanawiam się jakby moje postacie postąpiłyby w tej albo innej rzeczywistej sytuacji. Kostik najprawdopodobniej poszedłby na Majdan.

Co pana natchnęło żeby napisać taką interesującą i ciekawą książkę akurat w takim klimacie?

Przede wszystkim, chcę podziękować za taką opinię o mojej książce. Autorowi zawsze jest przyjemnie gdy jego praca podoba się czytelnikom. Co się zaś tyczy natchnienia… znowu wskażę moją poprzednią odpowiedź. Gdyby mi się nie spodobały książki Andrieja Lewickiego, nie zacząłbym grać w Cień Czarnobyla, gdyby nie spodobała mi się gra, to nie zacząłbym pisać. Gra wyszła doskonała – bardzo żywa i realistyczna. Myślę, że gracze mnie zrozumieją :) pożyłem w świecie gry, oswoiłem się. Poza tym, ujrzałem widoki z mojego dzieciństwa, przecież w Strefie Czarnobylskiej są zakonserwowane widoki z roku 1986. To wszytko razem, chyba mnie i natchnęło.

Co było ucieleśnieniem Pańskiej weny i jak pomogło to radzić sobie z przeciwnościami życia, podczas pisania?

Tak więc kontynuując odpowiedź na poprzednie pytanie – zobaczyłem znajome widoki, pożyłem życiem swoich bohaterów. Ogólnie rzecz biorąc to zawsze pomaga. Kiedy w życiu zdarzają się jakieś niedobre rzeczy, wiem, że piszę dobrą książkę. Z jednej strony, jest mi trudno rozwiązać jakiś problem, z drugiej jednak wiem, że wcześniej czy później problemy znikną a książka zostanie.
W końcu moim bohaterom ciągle jest pod górkę w porównaniu do mnie. Oni sobie radzą więc i ja sobie poradzę :)

Przyjmijmy, że Czarnobylska Zona z uniwersum S.T.A.L.K.E.R.a rzeczywiście istnieje. Czy nie uważa Pan, że byłaby ona zagrożeniem dla świata zewnętrznego? Na pewno znalazłby się jakiś stalker (lub cała frakcja) chcący sterroryzować świat zewnętrzny, posiłkując się doświadczeniem z Zony oraz artefaktami itd.

Tak, oczywiście. Ludzie są różni. Wśród nich zawsze znajdą się i tacy, którzy korzystają z każdych narzędzi żeby osiągnąć swój cel. A tak przy okazji, jeżeli w Polsce opublikują Czerep mutanta, to w pierwszej części opisana jest właśnie taka sytuacja.

Czy chciałby pan aby na podstawie pańskiej książki powstała adaptacja filmowa?

Tak, chciałbym. Ciekawie byłoby spojrzeć na swoich bohaterów cudzymi oczyma. W tym przypadku, oczami reżysera filmu.

Czy chciałby pan żyć w świecie opisanych w pana książkach?

Napisałem ponad dwadzieścia książek i w nich opisane są różne światy. Przy czym światy niebezpieczne, dziwne, niezwykłe. Żyć w wielu z nich byłoby bardzo nieprzyjemnym doświadczeniem. Z pewnością nie chciałbym w nich żyć zawsze. Ale je odwiedzać, byłoby ciekawie rzucić okiem na te światy.

Jak Pana zdaniem wyglądałoby uniwersum Stalkera, gdyby w Czarnobylu nie wybuchła elektrownia?

Już wspominałem książkę braci Strugackich pt. Piknik na skraju drogi. Tam jest Zona nie związana z Czarnobylską elektrownią atomową. Tyle, że nie ma tam mutantów a reszta jest bardzo podobna. Człowiekowi potrzebny jest zaczarowany las, żeby się sprawdzić. Uniwersum stworzone przez studio GSC Game World, okazało się odpowiednim do tego miejscem. Gdyby go nie było, to potrzebowalibyśmy jakiegoś innego miejsca. Ono było inne na zewnątrz ale klimat niebezpieczeństwa i cudów pozostałby dokładnie taki sam.

Jak wiadomo, każdemu pisarzowi czasami brakuje weny lub chęci. Co Pan robił w razie ich braku?

Nie wiem jak mam odpowiedzieć. Praktycznie nie miewam takich chwil. Pamiętam, że wcześniej one się zdarzały ale teraz to zajęcie jest moim zawodem. To praca. Przecież nie zapytacie księgowego co on robi jeżeli nie ma ochoty by popracować? :) Zdarza się, że czuję, że tekst mi nie wychodzi. To znaczy, ze napisać oczywiście mogę ale kiepsko to wychodzi. Wtedy staram się oderwać się. Obejrzeć dobry film, poczytać coś ciekawego, pograć w grę komputerową lub po prostu się przejść po parku. Ale to nie trwa długo – wpada jakaś nowa myśl, którą można wykorzystać w książce i wtedy spieszę się do komputera, żeby jak najszybciej pisać dalej.

Jaki jest Pana ulubiony film?

Nie mogę wymienić jeden jedyny film. Istnieją filmy do których wracałem już kilka razy. Na przykład, Troja, Willow, Przekręt.

Czy kiedykolwiek, inspirował się Pan jakąś Kobietą?

To stale ma miejsce :) I mam nadzieję, że nigdy nie ustanie. Kiedy widzę piękną kobietę, to mnie jakoś rozpala, pomaga w fantazjowaniu. Z pewnością wszystkie piękne kobiety muszę uwzględnić jako współautorki… ale na okładce książki jest zbyt mało miejsca.

Czy ma pan zamiar napisać więcej książek ale nie z serii S.T.A.L.K.E.R.?

Sporo napisałem spoza serii S.T.A.L.K.E.R. i nadal tym się zajmuję. Na przykład, wkrótce ukaże się moja książka Wektor zagrożenia (rus. Вектор Угрозы) na podstawie przyszłej gry Survarium, a obecnie piszę fantasy. Z rycerzami, potworami i pięknymi damami.

Na kim wzorował Pan tak świetna postać, jak Ślepy? Bardzo podobały mi sie fragmenty, których czasem w ksiażkach brakuje, a które wskazują, ze główny bohater wcale nei jest najinteligentniejszy z grupy, i nawet typowy osiłek moze być mądrzejszy od niego :)

Tak, staram się pisać o istniejących ludziach, którzy zawsze mają jakieś braki lub słabości. W Ślepej plamie nawet przetrwać i uratować przyjaciół bohaterowi pomagają jego braki fizyczne – jest daltonistą. On nie jest bohaterem, nie Supermanem, jest jednym z nas.
Wyżej odpowiadałem jak powstają bohaterowie. Ślepy pojawił się w 2003 roku kiedy zacząłem pisać powieść Lichwiarz (rus. Меняла), od tamtej pory jest stale ze mną.

Czy gdyby Pan wygrał na loterii i był “ustawiony” na całe życie, cy nadal by Pan pisał książki?

Koniecznie! Ale pisałbym tylko to, co mi się podoba. Obecnie zdarzają się czasem sytuacje kiedy należy pracować z tematem, który nie jest aż tak ciekawy, a to co się chce przychodzi odkładać na przyszłość. To jednocześnie nie oznacza, że napiszę kiepsko. Lubię swoją pracę, podoba mi się wymyślanie ludzi i historii. Ale mimo wszystko bywa tak: pojawia się jakiś pomysł, pragnę napisać o tym natychmiast, ale mam umowę z wydawnictwem, ze wskazanym terminem oddania książki. Wypada wieć wykonać zlecenie a ciekawy temat czeka na swoją kolej.

Jak Pan myśli – czy uwzględnienie politycznego znaczenia Stalkerowskiej Strefy byłoby dobrym motywem przewodnim powieści political-fiction?

Tak, z pewnością, można by było wymyślić coś w tym rodzaju. Ale nie przepadam za taką tematyką. Jak się mawia: “polityka jest brudna”.

Jak pan sądzi, jeżeli Zona jaką znamy ze S.T.A.L.K.E.R. – a istniałaby naprawdę to czy stalkerom wraz z pomocą protestantów z Majdanu udałoby się wywalczyć suwerenność Strefy i wyznaczenia terenu jako nowe państwo?

To mało prawdopodobne. Zona powinna być własnością całej ludzkości, bo jest zbyt unikatowa by była czyjąś własnością. Ponadto naród Zony potrzebuje kiełbasy i wódki a to z kolei produkują poza jej obszarem :) No i do tego jeszcze kwestia dogadania się Powinności z Wolnością? Już prędzej Zona przeobrazi się w dziesiątkę państw niepodległych, które stale będą kłócić się, zawierać rozejmy, by potem znowu się pokłócić i tak w kółko.

Czy gdy był Pan dzieckiem myślał Pan o pisaniu książek,opowiadań itp?

Tak, był taki okres kiedy pisałem w zeszycie opowiadanie o kosmicznych przygodach, o innych planetach. Ale wtedy pasjonowałem się wieloma rzeczami, i uczyłem się grać na gitarze, i rysowałem.

Gdyby istniała prawdziwa zona, jaką znamy z gry i jej skarby – artefakty. To czy chciałby się pan wcielić w Stalkera? Poszukiwacza artefaktów czy też do oddziału do walki z rozrastającą się zoną?

Teraz jest mi trudno wyobrazić siebie jako stalkera. Kiedy byłem młodszy, z pewnością mógłbym zająć się poszukiwaniem artefaktów.

Skąd wziął się w książce pomysł dotyczący noosfery i efektu Ślepej Plamy. Czy kierował się pan czymś przy tworzeniu fabuły, czy też powyższe pomysły to tylko i wyłącznie fikcja literacka na potrzeby książki.

To nie ja wymyśliłem przebicie noosfery :) Jest to część pomysłu zaczerpnięta ze świata gry, stworzonego przez studio GSC Game World. A Ślepa Plama to już mój wynalazek. Detektywistyczna część fragmentu fabuły. Trzeba było wykorzystać tę okoliczność, że w grze stale patrzymy na ekran PDA, a z tego korzysta przestępca.

Czy wziąłby pan udział w projekcie Dmitrija Głuchowskiego Uniwersum Metro 2033?

Tak, kiedyś to pytanie było omawiane. Ale wtedy nie dogadałem się z redakcją. To był właśnie ten przypadek gdy mogłem podjąć się pracy ale chciałem pisać co innego. S.T.A.L.K.E.R. podobał mi się bardziej.

Czy był pan kiedyś w zonie, jeśli tak to czy chciałby pan tam kiedyś jeszcze wrócić?

Nie, nie byłem. Może kiedyś pojadę na wycieczkę.

Jak samopoczucie?

Dziękuję. Jakie teraz może być samopoczucie… śledzę wydarzenia na Ukrainie, martwię się. Cała reszta nie jest aż tak ważna.

Skąd pomysł na postać Dietricha van der Meera?

Sam nie wiem jak się wymyślają bohaterowie. Nagle gdzieś wewnątrz mnie powstaje inny człowiek, zupełnie do mnie nie podobny. Tak właśnie powstał van der Meer. Mieszkam w Niemczech, dlatego on jest Niemcem. Z pewnością jego postać składa się z moich wrażeń o niektórych osobach, które spotkałem w Niemczech.

Czemu wybrał pan akurat Zonę a nie jakieś inne miejsce na Ukrainie?

Dlatego, że pisałem książkę dla serii S.T.A.L.K.E.R.. Jak już mówiłem, w pierwszej części książki Czerep mutanta akcja nie toczy się w Zonie, a w niedużym mieście na Ukrainie. Jeżeli książkę opublikują, to sami będziecie mogli przekonać się, że piszę nie o Zonie, a o innym miejscu.

Jak spędził Pan dzień w którym wydarzyła się katastrofa w Czarnobylu?

To było dawno i już nie pamiętam czym dokładnie wtedy się zajmowałem. Przede wszystkim najpierw nie wiedzieliśmy, co się wydarzyło, ukrywano przed nami prawdę. Potem zaczęły docierać różne plotki ale u nas w Charkowie nic się nie zmieniło, życie toczyło się jak zwykle.

Czy w piekle Strefy jest miejsce na kolejną anomalię – Boga? Czy ma On tam czego szukać?

W Zonie wszystko może się wydarzyć. Szczerze mówiąc, książka braci Strugackich Piknik na skraju drogi jest także o tym – o poszukiwaniu Boga, ta książka jest w zasadzie o wszystkim ale o tym także.

Q&A: Zone-17 Way in the Fog

Glaeken — Tue, 11 Feb 2014 19:05:18 +0000

Wywiad z kierownikiem projektu - Denisem Mańko

Kto jest pomysłodawcą projektu? Jakie były jego początki?

Realizacja projektu zaczęła się od pomysłu, który narodził się w trakcie sesji RPG i przekształcił się w to, czym obecnie jest projekt czyli po żmudnej i ciężkiej pracy jaką jest kompletowanie zespołu i kontrola procesu tworzenia gry.

Skąd pochodzi i jak się nazywa studio które tworzy grę?

Praca nad projektem odbywa się zdalnie, studio nosi nazwę Crazy Bytes. Nasza ekipa składa się ze specjalistów mieszkających w różnych krajach WNP pracujących nad grą na zasadzie przydzielonych zadań.

Model przedniej części ciężarówki ZIŁ-133

Ile osób obecnie liczy wasz zespół? Czy można dołączyć do ekipy?

Obecnie nasza ekipa liczy ok. 30 osób, są to specjaliści z różnych dziedzin. Jesteśmy dumni z tego, że możemy zjednoczyć wysiłki ludzi, którzy są gotowi pracować nad projektem. Oczywiście mamy także rotację w zespole, niestety wszystkie tego typu projekty są na to narażone. Niemniej jednak z radością przyjmiemy do ekipy specjalistów z tej albo innej dziedziny, jeżeli oczywiście są zainteresowani naszym projektem i są gotowi by stawić czoło wyzwaniom. W tym celu należy skontaktować się z naszym działem kadr.

Wiele projektów boryka się z trudnościami związanymi z problemami finansowymi. Czy was też to dotyczy?

Rzecz w tym, że na bieżącym etapie tworzenia znaleźliśmy sponsora ale ponieważ projekt jest duży i złożony, niestety zaczyna nam brakować funduszy. Obecnie prowadzimy negocjacje z kilkoma inwestorami. Nieco później zamierzamy także skorzystać z serwisów oferujących usługi finansowania przez społeczność graczy. Rzecz jasna przyjmiemy każdą pomoc i liczymy na nasze oryginalne rozwiązania. Ponadto, prowadzimy studio internetowe i część dochodów przeznaczamy na tworzenie gry.

Concept-art potwora z gry

Na jakim silniku będzie działać gra?

Tworzymy własny silnik, który uwzględnia najnowocześniejsze rozwiązania obecne w branży gier.

Czym jest projekt Zone-17? Czy to będzie zwyczajny post-apokaliptyczny tytuł w klimatach gier serii S.T.A.L.K.E.R. i Fallout, liniowa strzelanka czy może cRPG?

Przede wszystkim tworzymy cRPG. Zarówno w dosłownym współczesnym rozumieniu czyli z obecnym w grze systemem rozwoju postaci jak i w pierwotnym – zżycie się gracza ze swoją postacią z gry. System rozwoju postaci został zbudowany w taki sposób, żeby z jednej strony minimalnie wpływał na część gry związanej ze strzelaniem, natomiast z drugiej strony aby dosłowności mechaniki nie rzucały się w oczy graczowi.
Chcemy, żeby gracz żył w naszym uniwersum.

Model samochodu UAZ-452 z różnych perspektyw

Opowiedz o tematyce gry, gdzie znajdzie się nasza postać i jaki świat będzie wokół niej?

Nie chcielibyśmy zawczasu ujawniać całej linii fabularnej. Ogólnie rzecz biorąc, świat Zone-17 to zamknięty obszar z agresywnym środowiskiem, które zmieniło się w wyniku nieudanego eksperymentu naukowego, przeprowadzonego z wykorzystaniem technologii pochodzącej ze świata równoległego. Na rezultaty tego eksperymentu natknęli się ludzie, którzy znajdowali się w danym momencie na tym obszarze i po wyjściu ze śpiączki ze zgrozą odkryli, że znajdują się w strefie okrytej kopułą mgły.

Kim będzie postać gracza?

Obecnie to rozważamy. Z jednej strony chcielibyśmy umożliwić graczowi pełną swobodę działań, z drugiej jednak – zachować spójność stworzonego przez nas świata.

Model samochodu ZAZ-968

Z jakimi niebezpieczeństwami zetknie się gracz?

Świat Zony jest różnorodny i pełen zarówno ukrytych jak i oczywistych niebezpieczeństw. Anomalie przeczące znanym nam prawom fizyki i jednocześnie działające w oparciu o prawa oraz reguły rodem z innego świata. Zdziczałe zwierzęta z syberyjskich lasów i dotychczas niewidziane przez człowieka istoty, które pochodzą ze światów równoległych. No i oczywiście ludzie.

Na jaką broń i artefakty natkniemy się w grze?

Początek gry w strefie to rok 2019 lecz swoją wędrówkę po światach, Zona rozpoczęła jeszcze w latach 80-tych ubiegłego wieku. Tak więc w grze możecie zetknąć się zarówno z dobrze wszystkim znanymi rodzajami broni XX wieku, jak i pewnymi nowymi, współczesnymi egzemplarzami. Oczywiście nie mogło zabraknąć także broni z innego świata ale będzie trudno ją znaleźć ponieważ jest unikatowa. Co się zaś tyczy artefaktów, mogę jedynie powiedzieć, że dla graczy zostanie udostępniona imponująca lista przedmiotów, o skrajnie różnym zastosowaniu.

Model samochodu ZAZ-968 w częściach

Czy grać będziemy z perspektywy pierwszej osoby?

Tak ale z możliwością spojrzenia na swoją postać także z boku, z określonych punktów.

Czy w grze będą dostępne pojazdy?

Rozważamy taką możliwość. Uważam, że obecnie trudno jest to obiecać. Strefa to złożona rzecz ze względu na swoją topologię i mnogość znajdujących się na niej niebezpieczeństw.

Model tylnej części ciężarówki ZIŁ-133

Czy mapa gry będzie wielka i czy będą jakieś ograniczenia?

Chcielibyśmy stworzyć mapę o rozmiarze 80km kwadratowych ale znowuż, na danym etapie trudno coś obiecać. Wielkość obszaru może się zmieniać – zmniejszając się lub powiększając się.

Na jakim etapie obecnie znajduje się projekt? Kiedy będziemy mogli zagrać w grę?

W chwili obecnej projekt znajduje się w fazie opracowania własnego silnika przy jednocześnie trwających pracach nad modelami i projektowaniem samej gry. Liczymy na to, że uda nam się ukończyć projekt w 2015 roku.

Źródło: Serwis prasowy Wieczerniaja Moskwa (rus. Вечерняя Москва); wywiad Zone-17: Way in the Fog z dnia 31 sierpnia 2013 roku.

Za kulisami studia GSC Game World

Glaeken — Mon, 09 Dec 2013 18:11:52 +0000

Studio GSC Game World od kuchni

Równo dwa lata temu świat obiegła niespodziewana informacja o zamrożeniu projektu S.T.A.L.K.E.R. 2. Pomimo tego, że nadal nie pojawiło się oficjalne oświadczenie w tej sprawie, w marcu bieżącego roku ukazał się bardzo ciekawy video-wywiad z byłym kierownikiem sprzedaży studia GSC – Siergiejem Gruszko. Obecny koordynator serii literackiej S.T.A.L.K.E.R., w bardzo dokładny sposób wyjaśnia niektóre zakulisowe decyzje dotyczące działalności studia GSC. Również i Polska społeczność fanów gry została zauważona.

Zapraszamy do zapoznania się z najciekawszymi fragmentami wywiadu tutaj lub do działu Artykuły.