Stalker.pl » książki stalker

ANTYMIR a uniwersum S.T.A.L.K.E.R.

Glaeken — Sun, 06 Nov 2016 19:33:09 +0000

Niebawem nakładem wydawnictwa Fabryka Słów ukaże się książka pt. WSTĘGA: ANTYMIR Andrieja Lewickiego. Autor jest już znany polskim czytelnikom z Łowcy z Lasu osadzonego w uniwersum Survarium. Z kolei fani gier komputerowych serii S.T.A.L.K.E.R. mogą go kojarzyć jako współscenarzystę Czystego Nieba.

Czerwony kolor charakterystycznego trójkąta na okładce nowej książki z Fabrycznej Zony został zarezerwowany dla nowego uniwersum o nazwie ANTYMIR. Głównymi bohaterami WSTĘGI jest para stalkerów o ksywkach Chemik i Garsteczka – duet dobrze nam znany z książki Czerep Mutanta autorstwa Wiktora Noczkina. Akcja również toczy się w Zonie ale odmiennej. Jak to jest więc możliwe, że postacie z książki osadzonej w uniwersum S.T.A.L.K.E.R. trafiły do zupełnie innego świata i Zony? Co łączy ANTYMIR i serię S.T.A.L.K.E.R.? Sporo znaków zapytania na które spróbowaliśmy odpowiedzieć w TYM artykule. Zapraszamy do lektury.

Fragment książki „Ślepa Plama”

Glaeken — Sun, 10 Nov 2013 11:48:12 +0000

Poniżej znajdziecie pierwsze trzydzieści stron książki Ślepa Plama Wiktora Noczkina. Jest to pierwsza rosyjskojęzyczna książka serii S.T.A.L.K.E.R. przetłumaczona na język polski. Życzymy miłej lektury.

Premiera i spotkanie z autorem

Glaeken — Thu, 07 Nov 2013 18:37:51 +0000

Jutro premiera kolejnej książki z serii S.T.A.L.K.E.R.

Przypominamy o premierze książki Ślepa Plama Wiktora Noczkina i jutrzejszym spotkaniu o godz. 18.00 w PARKING BAR przy ul. Nowogrodzkiej 27 w Warszawie. Szczegóły tutaj. W rozwinięciu newsa, dla umilenia dzisiejszego wieczoru utwór zespołu El Voltage. Artyści zainspirowani twórczością i biografią autora, nagrali swoją wersję piosenki uwiecznionej w powieści Ślepa plama.

Wiktor Noczkin – biografia

Soviet — Fri, 18 Oct 2013 12:17:26 +0000

Wydawnictwo Fabryka Słów opublikowało krótką biografię Wiktora Noczkina – autora powieści „Ślepa Plama”, rozgrywającej się w uniwersum S.T.A.L.K.E.R.a. Pisarz w trakcie ostatniej dekady wydał ponad trzydzieści powieści i stał się jednym z najpopularniejszych autorów rosyjskojęzycznych.

Fabryka Słów potwierdziła także, że książka zadebiutuje na polskim rynku 8 listopada.

Główny bohater książki to wyjątkowo pechowy stalker o pseudonimie Ślepy. Do roli przewodnika wynajmuje go znany naukowiec, Dietrich Wandemeyer. Niezwykły duet natrafia wkrótce na niecodzienną sprawę – śledztwo dotyczące tajemniczych zniknięć stalkerów. Do zaginięć dochodzi w tym samym miejscu Zony.

Spotkanie i wywiad z autorem książki

Glaeken — Sun, 28 Apr 2013 14:47:28 +0000

Prezentacja książki Ołowiany Świt Michała Gołkowskiego

Wczoraj w salonie Empik Junior w Warszawie odbyła się oficjalna prezentacja książki Ołowiany Świt Michała Gołkowskiego. Imprezę poprowadził sam autor zaczynając od wprowadzenia w tajemniczy świat Zony i przedstawienia swoich gości, którzy w przeróżny sposób pomogli zaistnieć temu projektowi na rynku Polskim. Następnie odbył się konkurs na najlepsze przebranie w klimatach stalkerskich a na koniec Michał cierpliwie rozdawał autografy i odpowiadał na wszelkie pytania czytelników. Korzystając z okazji pisarz wraz wydawcą ogłosili, że Fabryka Słów z pewnością nie poprzestanie na Ołowianym Świcie – w drodze kolejna książka serii S.T.A.L.K.E.R.!

Galerię zdjęć oraz filmiki z tego eventu możecie znaleźć tutaj i tutaj. Dla wszystkich tych, którzy nie dotarli na prezentację i nie mieli okazji osobiście porozmawiać z autorem, przygotowaliśmy ekskluzywny wywiad z Michałem Gołkowskim – zapraszamy do lektury tutaj lub w dziale Artykuły.

Q&A: Michał Gołkowski

Glaeken — Sun, 28 Apr 2013 14:43:36 +0000

Czy byłeś w realnie istniejącej strefie czarnobylskiej i jakie wywarła ona na Tobie wrażenie?

Nie, o dziwo nie – ale widziałem Strefę na filmie z ekspedycji badawczej, jednej z pierwszych, jakie ruszyły tam po upadku ZSRR, bodajże w 1991; mój ojciec przywiózł do domu kasetę VHS, żeby spróbować pokazać nam wszystkim to, co sam widział… I pamiętam doskonale bezmiar pustki, puste oczodoły szarych okien i poprzewracane płoty, kilometry drutu kolczastego i ogromne stada łosi, wilków i jeleni, biegnące poprzez bezkresne łąki. Pamiętam babcię, mieszkającą samotnie w rozsypującej się chatynce tylko z kozą i kotem, siedzącą na zasłanym kraciastym kilimem tapczanie i powtarzającą jak mantrę: „Ja u Kamaryni żyła…” Coś takiego odciska się na duszy niezatartym śladem.

Czy grałeś w gry komputerowe serii S.T.A.L.K.E.R. i czym one dla Ciebie są?

Absolutnie – Cień Czarnobyla to stała pozycja na moim komputerze od 2007 roku, nawet teraz mam rozbabraną w połowie rozgrywkę Ukrytych Ścieżek, próbuje znaleźć ten cholerny worek z trawą na Składach Wojskowych… Gry są fantastycznym początkiem, przedsmakiem Zony i jej niesamowitego klimatu, ciągłej szarugi i niepewności następnej chwili, wiecznego napięcia i oczekiwania. GSC naprawdę stworzyło świat jedyny w swoim rodzaju.

Skąd się wzięło Twoje zainteresowanie serią literacką S.T.A.L.K.E.R.?

Serię odkryłem przypadkiem podczas pobytu w Kaliningradzie – 2009? 2010? rok – i absolutnie się w niej zakochałem od pierwszego, hm, przeczytania. Po lekturze autorów takich, jak Noczkin, Głuszkow, Kłoczkow czy Grawickij zacząłem dopiero rozumieć i widzieć Zonę w jej pełnej krasie. Po raz pierwszy pomysł “przetłumaczenia” którejś z książek przyszedł mi do głowy dwa lata temu, gdy po raz któryś kolejny wróciłem do serii; wtedy też dotarło do mnie, że książki nie powstają magicznie na półkach księgarni, ale że piszą je ludzie.

Czym się różni uniwersum znane z serii gier komputerowych od tego znanego z serii literackiej pod marką S.T.A.L.K.E.R.?

Świat S.T.A.L.K.E.R.a w serii książkowej może być nawet dla zagorzałych fanów gry zaskakujący – Zona okazuje się o wiele większa i bardziej zróżnicowana, pojawiają się w niej inne narodowości i interesariusze, niż tylko ci już im znani… nie mówiąc o samym świecie, którego zaledwie “wycinek” widzimy przecież na ekranie komputera. Jest przynajmniej pół tuzina tytułów, która naprawdę warto byłoby przedstawić czytelnikowi z Polski, a mówię tu wyłącznie o tych książkach, które już ukazały – nie biorąc pod uwagę tych, których jeszcze nikt poza autorem nie przeczytał.

Wobec tego czym będzie ta seria literacka dla fanów gier komputerowych serii S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Myślę, że dla fanów gry otwarcie serii książkowej będzie wydarzeniem na miarę wyjścia drugiej części upragnionej gry, bo Zona nagle okaże się bliższa, niż nam się wydawało, tak samo tajemnicza i nieznana jak wtedy, gdy stawialiśmy dopiero pierwsze kroki na ziemi po tamtej stronie kolczastych drutów…

Dlaczego to właśnie wydawnictwo Fabryka Słów wydaje serię literacką S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Bo to właśnie oni mi odpowiedzieli i dali szansę. Nie ukrywam, że od samego początku „Fabryka Słów” była moim najwyższym celem i marzeniem – w końcu to oni wydają naszą najlepszą rodzimą literaturę fantasy i s-f. Nadal ciężko mi uwierzyć, że pozwolili człowiekowi z tzw. ulicy na coś tak absurdalnie odważnego i ryzykownego, tym bardziej, że sami się w to zaangażowali. Co tu dużo mówić – „Wiecznaja sława gierojam!”

Jak zareagowało GSC a jak inni pisarze serii z Rosji i innych krajów WNP gdy się dowiedzieli o Twoich zamiarach?

Szeroko rozumiane GSC zareagowało – o dziwo – bardzo ciepło i pozytywnie, odpowiedzialny za ich kwestie książkowe Siergiej Gruszko (kierownik linii literackiej S.T.A.L.K.E.R. w GSC) był mi nieocenioną pomocą w moich początkowo nieudolnych staraniach, z bezgraniczną cierpliwością tłumacząc mi łopatologicznie kwestie zawiłości praw autorskich i międzynarodowego rynku wydawniczego. Jestem już od jakiegoś czasu w kontakcie z kilkoma autorami serii, z którymi wstępnie rozmawiałem o wydaniu ich dzieł w Polsce – na tę chwili gratulacje z okazji wejścia książek S.T.A.L.K.E.R. do Polski przysłali nam m.in. Aleksiej Bobł i Wiktor Noczkin, rosyjski fandom zresztą już zażądał wywiadu dla siebie.

Dlaczego właśnie Twoja książka otwiera serię literacką S.T.A.L.K.E.R. w Polsce a nie jedna z książek już wydanych w Rosji i krajach WNP?

Uważam, że nie jesteśmy w niczym gorsi od naszych wschodnich sąsiadów – S.T.A.L.K.E.R. żyje u nas tak samo, jak u nich, więc seria zasługuje na mocny akcent na początku. Poza tym książki tłumaczone są zawsze, hm, wtórne – a jednak tu mamy coś, co wychodzi od nas, co pokazuje, że Polak potrafi. Książki wydane na wschodzie – mam nadzieję – również nie pozostaną nieznane u nas, ale musimy zacząć pracę od siebie, żeby być w stanie przyciągnąć innych.

Jaka była reakcja polskiego wydawcy i w jaki sposób przekonałeś Fabrykę Słów do rozpoczęcia publikowania tej serii literackiej w Polsce?

Możecie mi nie uwierzyć, ale entuzjastyczna. Robert Łakuta (szef wydawnictwa Fabryka Słów) w naszej drugiej bodajże rozmowie telefonicznej powiedział „Panie Michale, bardzo dobrze, że pan się przypomina! Ja już od dawna myślałem o stworzeniu u nas w Fabryce takiej biblioteczki stalkera i chciałbym żeby to pan stał się spiritus movens tego projektu!” Wierzycie? No ja też nie.
Jak ich przekonałem? Nie wiem. Po prostu przyjechałem i zacząłem im opowiadać… i opowiadać… i opowiadać… i widziałem tylko, jak patrzą po sobie i jak robią im się coraz większe oczy. Szef działu pozyskania tekstów zainstalował sobie Zew Prypeci, marketing autentycznie przeczytał książkę, którą mieli sprzedać – jak często coś takiego się zdarza, ha?

A jaka jest Twoja rola w tej serii, zarówno jako jej inicjatora jak i autora pierwszej z książek?

Zależy mi na tym, aby pójść raczej w jakość, a nie ilość – mamy dużą pulę, z której można swobodnie wybierać najsmaczniejsze rodzynki, a polski fan S.T.A.L.K.E.R.a i czytelnik naczekali się dość długo, by zasługiwać wyłącznie na najlepszą literaturę.

Czym jest książka Ołowiany Świt i jaką rolę odgrywa w serii literackiej S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Ołowiany Świt w założeniu otwiera Polskę na całą serię literatury, jaka powstała w przeciągu ostatnich lat w uniwersum świata gry S.T.A.L.K.E.R. Nieoficjalny plan jest taki, żeby w tym roku wydać jeszcze przynajmniej jeden tytuł z serii – albo przetłumaczony spomiędzy tych, które ukazały się na rynku rosyjskojęzycznym, albo nasz własny, rodzimy.

Jaka powinna być i co musi zawierać książka serii S.T.A.L.K.E.R. aby móc o niej powiedzieć, że jest naprawdę dobra i zasługująca na wydanie w naszym kraju?

Nastrój. Bohater. Tajemnica. Trzy niezbędne składniki dowolnej książki, która sprawia, że czytamy ją na bezdechu, przeżywamy świat razem z protagonistą i kończąc ostatnią stronę, mamy ochotę zamknąć książkę i otworzyć ją znowu na pierwszym akapicie.

Na czym polega wyjątkowość serii literackiej S.T.A.L.K.E.R. i jak ma się do niej Ołowiany Świt?

Seria literacka S.T.A.L.K.E.R. jest absolutnie unikatowa – przyznają to nawet w rozmowach ze mną autorzy, którzy już znaleźli w niej swoje miejsce. Każda wizja Zony jest nieco odmienna, jako że trafia na papier przefiltrowana przez percepcję, wyobrażenia i warsztat pisarza – mamy więc za każdym razem wrażenie, że trafiamy do tego świata na nowo. Ołowiany Świt nie jest tu wyjątkiem – to Zona widziana moimi oczami, ziemia prawdziwie przeklęta, technologiczna pustynia XXI wieku, na której bezużyteczne stają się zdobycze naszej cywilizacji i liczyć możemy tak naprawdę tylko na siebie.

Jaka jest więc Zona w Ołowianym Świcie?

Zona w Ołowianym Świcie to tak naprawdę walka o najważniejszą dla nas rzecz, jedyną, na jaką mamy wpływ – samego siebie. To codzienna próba wyskrobania egzystencji w prawdziwym przedsionku piekieł, ale też desperackie zmagania o zachowanie człowieczeństwa i odrębności od zaludniających ją potworów.

Jaki jest stalker z Ołowianego Świtu w porównaniu do dzieła braci Strugackich i filmu Tarkowskiego?

Jakkolwiek pamiętać należy, że oficjalnie nie ma żadnego związku pomiędzy Piknikiem na skraju drogi braci Strugackich, Stalkerem Tarkowskiego i uniwersum S.T.A.L.K.E.R.a, to faktycznie trudno dziś użyć słowa „stalker” nie biorąc pod uwagę wszystkich tych trzech elementów. Stalker zawsze jest samotnikiem, wiecznie w drodze, nie znajdującym spoczynku – ani fizycznie, ani duchowo.

Czym się inspirowałeś pisząc swoją książkę i przelewając na papier własną wizję Zony?

Co do inspiracji pośrednich, to bardzo mocno wpłynęło na mnie nazewnictwo anomalii i artefaktów, używane przez braci Strugackich – tam nazwy są proste, wręcz prymitywne, ale zarazem bardzo mocno nacechowane znaczeniowo, wręcz soczyste, przywodzące na myśl słownictwo ludzi, postrzegających świat w bardzo nieskomplikowanych kategoriach; kierowałem się podobną zasadą przy nazywaniu „moich” tworów Zony. Starałem się też uchwycić ten ulotny klimat nienazwanego zagrożenia i ciągłego napięcia nerwowego, bo w mojej Zonie nie ma bezpiecznych ścieżek, a każda stałość czy zasada prowadzi – prędzej czy później – w jedno-jedyne miejsce: kłopoty.

Czego oczekujesz od czytelników?

Mam nadzieję, że razem ze mną odważycie się spojrzeć w budzący się świt nowego dnia nad Zoną i że wspólnie dane będzie nam go przeżyć – całym sobą.

Objęcie patronatem “Ołowianego Świtu”

Glaeken — Mon, 22 Apr 2013 23:25:58 +0000

Miło nam poinformować wszystkich użytkowników forum o objęciu patronatem książki Ołowiany Świt autorstwa Michała Gołkowskiego, tym samym Fabryka Słów dołączyła do grona przyjaciół naszej strony. W ramach współpracy z wydawcą, na łamach serwisu ukazywać się będą ekskluzywne materiały związane z seria literacką S.T.A.L.K.E.R. w Polsce. Pierwszym z nich jest fragment Ołowianego Świtu, który możecie obejrzeć poniżej lub pobrać stąd.

Seria literacka S.T.A.L.K.E.R. po polsku!

Glaeken — Mon, 08 Apr 2013 20:33:49 +0000

Premiera książki Ołowiany Świt i spotkanie z autorem Michałem 'Meeshem' Gołkowskim

W końcu doczekaliśmy się dnia, w którym seria literacka S.T.A.L.K.E.R. zawitała również do Polski. Radość jest o tyle większa, że autorem książki otwierającej cykl jest nasz forumowy kolega – Michał Meesh Gołkowski. To właśnie Polak wprowadzi nas w niesamowity klimat tajemniczej Zony na kartkach papieru a zobrazować ją pomógł forumowy mistrz pędzla – Szymon Terminus Radomski. Nawiasem mówiąc, jest to pierwsza na świecie książka serii S.T.A.L.K.E.R., która będzie zawierać nie tylko sam tekst ale również ilustracje.
Premiera książki zapowiedziana jest na 26 kwietnia 2013 – oczywiście data nie jest przypadkowa. A już dzień później, w salonie Empik Junior w Warszawie jest możliwość spotkania się z ekipą, której zawdzięczamy tę wspaniała nowinę.

Techniczne ograniczenia gier komputerowych studia GSC więziły Zonę, książki nie tylko je zniosły, ale i znacznie poszerzyły ten mroczny świat. Przyjdź, by ujrzeć Emisję na własne oczy!

S.T.A.L.K.E.R. oczami Iwana Chiwrenko

Glaeken — Sat, 09 Mar 2013 18:40:36 +0000

Jeden z posterów autorstwa I. Chiwrenko

Fani serii S.T.A.L.K.E.R. doskonale znają przynajmniej kilka charakterystycznych rysunków przedstawiających stalkerów i Zonę, ale nie każdy wie kto jest ich autorem. Znaczna część prac należy do ukraińskiego artysty Iwana Chiwrenko – wieloletniego współpracownika GSC Game World. Pracował on przy kilku projektach studia i był etatowym rysownikiem okładek do książek serii literackiej S.T.A.L.K.E.R..

Wywiad z artystą wraz z galerią jego prac znajdziecie tutaj lub w dziale Artykuły.

Q&A: Iwan Chiwrenko

Glaeken — Sat, 09 Mar 2013 18:38:38 +0000

Biografia Iwana Chiwrenko:
Urodzony 13 listopada 1976 roku w Kijowie.

Iwan Chiwrenko

Absolwent Narodowej Akademii Sztuk Pięknych i Architektury. Jeszcze w trakcie studiów, otrzymał propozycję pracy w Boston Animation. Brał udział w projektach M&M’s: The Lost Formulas, Darkened Skye, Shaman. Od 2001 roku pracował w GSC Game World przy grach American Conquest, Kozacy, Aleksander, Bohaterowie Zniszczonych Imperiów, S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla. W 2005 roku przeniósł się do firmy GFI gdzie brał udział w projektach Fighting i Officers. Od roku 2006 do 2007 pracował na kontrakcie w słoweńskiej firmie ZootFly gdzie brał udział w projektach Panzer Elite Action, WW3, Ghostbusters, Wake Up. Oprócz tego, jako artysta-freelancer pracował nad takimi projektami jak Xenus: Boiling Point, You Are Empty i Metro: The Last Refuge. Po powrocie ze Słowenii zajął się ilustracjami do książek.

Czy czyta Pan książki i gra w gry do których rysuje Pan ilustracje?

Różnie to bywa. Czasem czytam książkę od deski do deski a czasem zapoznaje się jedynie ze streszczeniem do niej.

Jaki ma Pan stosunek do projektu S.T.A.L.K.E.R.?

Pozytywny, podoba mi się zarówno to uniwersum jak i jego klimat.

Dlaczego wszyscy bohaterowie Pańskich ilustracji trzymają broń palną w lewej ręce?

Bo jestem mańkutem toteż podświadomie tak rysuję.

Monochrom

Jak trafił Pan do serii S.T.A.L.K.E.R.?

Pierwsze okładki do książek rysował inny artysta, a do serii trafiłem dzięki Andriejowi Lewickiemu, przecież od dawien dawna rysowałem „stalkerskie” arty dla potrzeb studia GSC.

Pana zdaniem, jak bardzo okładka książki wpływa na jej popularność?

Jakiś tam wpływ z pewnością ma, ale największy powód popularności serii to nie imiona autorów ani wygląd okładki a sama marka S.T.A.L.K.E.R. widniejąca na tychże książkach.

Strefa zrzutu

W serii literackiej S.T.A.L.K.E.R. najczęściej rysuje się pod konkretne zamówienie autora lub wydawcy czy samodzielnie wymyśla Pan kompozycję?

Kompozycję zawsze wymyślam wedle własnego uznania. Autorzy z kolei, pomagają mi zapoznać się zawartością powieści. Różnie z tym bywa – caasem wydawnictwo przysyła strzeszczenie a czasem cały tekst.

Pocisk-kwant

Jak wymyśla Pan rysunek na okładkę?

Rysunek wymyślają autorzy, przecież wyciągam pomysł z treści ich książek, chociaż zdarza się, iż zmieniam go wedle własnego uznania, kierując się potrzebami kompozycji okładki.

Z którym spośród autorów książek serii S.T.A.L.K.E.R. najbardziej lubi Pan pracować?

Z Andriejem Lewickim, bo jest najbardziej proaktywny.

Która z ilustracji z literackiej serii S.T.A.L.K.E.R. spodobała się Panu najbardziej?

Wojny Zony, Pocisk-kwant, Łowcy mutantów, ilustracje do powieści duetu Kulikow-Tumanowskij i Aleksieja Grawickiego – najbardziej klimatyczne i treściwe.

Czy sądzi Pan, że okładka książki może sporo powiedzieć o samej książce?

Oczywiście. Ale nie o fabule lecz o nastroju i klimacie powieści.

Czy irytuje Pana gdy w proces powstawania okładki wmieszają się autorzy, wydawcy itd.?

Często jest to bardzo irytujące, ale niestety nie da się tego uniknąć bo w trakcie sporu rodzi się prawda.

Łowcy mutantów

Dlaczego niemal na każdej Pańskiej okładce widnieje drut kolczasty, znak radioaktywności a gdzieś w tle – komin elektrowni jądrowej?

Ściśle określone elementy, takie jak drut kolczasty czy znak radioaktywności, są wyraźnie związane ze światem Zony. Co się zaś tyczy elektrowni jądrowej, proszę zwrócić uwagę, że istnieje ona na okładkach, które rysowałem dla wydawnictwa EKSMO, ale nie AST. Takie było wymaganie redakcji EKSMO – na każdym rysunku choć w części miała być elektrownia. Wydawnictwo AST z kolei już tego nie wymagało i dlatego przestałem rysować wszędzie słynny pasiasty komin, znudziło mi się.

Serce Zony

Proszę podzielić się swoim sekretem, jak udaje się Panu tak dokładnie uchwycić klimat stalkerskiego świata w każdym z rysunków?

Aby zobaczyć Zonę, wystarczy oddalić się od miasta na 200-300km. Porzucone wioski, błocko, trawa po pas, rozpadające się domy… tyle, że promieniowanie nie występuje. Właśnie takimi widokami ja się i inspiruję.

Jak powstaje rysunek na okładkę książki?

Złudne marzenie
Najpierw czytam powieść przysłaną z wydawnictwa lub streszczenie i propozycje autora tego, co najlepiej jest narysować. Jeżeli wybrany zostaje wariant pierwszy, to wtedy samodzielnie próbuję wyodrębnić kluczowe i najważniejsze elementy, wyobrazić sobie głównego bohatera oraz ogólny klimat dzieła.

Zabawa w chowanego
Następnie rysuję czarno-biały szkic na którym wyraźnie widoczna jest ogólna kompozycja elementów podstawowych, bohaterów, tła. Następnie wysyłam go do wydawnictwa lub autora. Po omówieniu szkicu nanoszę zmiany i biorę się za kolorystykę. Bohaterów rysuję zazwyczaj używając zdjęć modeli, zwyczajnych ludzi, przedstawionych w potrzebnych dla mnie pozycjach, po czym starannie wkomponowuję ich w otoczenie. Wyraźnie rozdzielam dla swoich potrzeb te części rysunku, które odnoszą się do pierwszego planu od tych które do dalszego. Pierwszemu planowi wraz z jego szczegółami, poświęcam o wiele więcej uwagi. Drugi plan powinien wyglądać jak ogólne tło, dlatego obfitość szczegółów na nim może zepsuć rysunek. Wam również radzę aby nie przywiązywać nadmiernej uwagi do detalizacji tła, ponieważ za bardzo rozprasza i tym samym przeszkadza w odbiorze spójności kompozycji. Wśród zawodowych artystów używa się nawet terminu “doboru”, tz. autor wybiera czemu poświęci znacznie więcej uwagi, a czemu mniej.

Gra pozorów
Prócz tego, ważne są jeszcze dwie rzeczy: perspektywa czyli punkt widzenia i ogólne nasycenie kolorami. Dla przykładu: pochylony horyzont często tworzy wrażenie szybkości lub wysokości. Najlepiej wykorzystać to, gdy na rysunku przedstawione jest coś, co porusza się z dużą prędkością – szybko poruszający się człowiek lub gdy akcja ma miejsce wysoko nad ziemią. A nasycenie kolorami powinno odpowiadać treści – z grubsza mówiąc: nie należy rysować pstrą, kolorową pracę dla książki z gatunku mrocznej gotyckiej fantasy. Wydawałoby się, że to rzecz oczywista, jednak wielu początkujących artystów o tym zapomina.

Pozostałe prace Iwana Chiwrenko tutaj.

Źródło:
Twórczość Iwana Chiwrenko – biografia, wywiady i opis metody rysowania.