XXXII rocznica katastrofy w Czarnobylu

Michał Gołkowski - Powrót

Do wygrania m.in. zestaw książek Fabrycznej Zony

JEDNĄ Z NAGRÓD MIAŁO BYĆ ZAPROSZENIE DO SURVARIUM… MAŁA WTOPA, BO SURVARIUM BĘDZIE DOSTĘPNE DLA KAŻDEGO OD 28 LISTOPADA, A NAGRODY PRZEŚLEMY DOPIERO W GRUDNIU. :) DLATEGO PIERWSZE MIEJSCE OTRZYMA OD NAS DODATKOWO PUDEŁKOWĄ WERSJĘ SURVARIUM. DO BOJU! ZOSTAŁY 4 DNI!

Od bardzo dawna na naszej stronie nie było konkursu z prawdziwego zdarzenia z wieloma nagrodami. Teraz skłoniło nas ku temu kilka okazji.

W tym roku skończyliśmy 10 lat, a na facebookowej stronie Stalker.pl stuknęło nam 10 tys. fanów, uniwersum Survarium wkracza do Polski, Paweł Majka debiutuje w uniwersum Metro 2033, a Bartek Biedrzycki napisał pierwszą książkę w podobnych klimatach – „Kompleks 7215”. Jak widać jest powód, by rozdać trochę nagród sponsorowanych przez firmy Fabryka Słów, Cenega oraz IMGN.PRO.

By wygrać jeden z trzech pakietów nagród (o nich za chwilę) należy przesłać nam na adres monolit@stalker.pl pracę – w dowolnej formie – która przedstawi moment wypowiedzenia życzenia przez stalkera do Spełniacza Życzeń oraz nieoczekiwane spełnienie tego życzenia. Może to być opowiadanie, film, rysunek lub cokolwiek innego co przyjdzie Wam do głowy – liczymy na Waszą kreatywność i najlepiej wymyślone reakcje Monolitu na życzenie.

Zwycięzca otrzyma od nas zestaw wszystkich książek z serii Fabryczna Zona („Ołowiany Świt”, „Drugi Brzeg”, „Droga Donikąd”, „Ślepa Plama”, „Czerep Mutanta”, „Kompleks 7215”), książkę Pawła Majki „Dzielnica Obiecana” z uniwersum Metro 2033, cyfrową wersję gry Metro: Redux oraz kod dostępu do zamkniętej Bety gry Survarium pudełkową wersję Survarium.

Zdobywca drugiego miejsca otrzyma książki Wiktora Noczkina („Ślepa Plama”, „Czerep Mutanta”), „Dzielnicę Obiecaną” Pawła Majki oraz „Kompleks 7215” Bartka Biedrzyckiego. Do tego dorzucamy kod dostępu do zamkniętej Bety gry Survarium.

Trzecie miejsce nagrodzimy książkami Wiktora Noczkina („Ślepa Plama”, „Czerep Mutanta”) oraz kodem dostępu do zamkniętej Bety gry Survarium.

Jak widać jest o co walczyć. Na wasze prace czekamy do 30 listopada. Prosimy o zapoznanie się z poniższym regulaminem.

Autorem powieści jest twórca znany lepiej z gatunku fantasy – Wiktor Noczkin. Główny bohater książki to wyjątkowo pechowy stalker o pseudonimie Ślepy. Do roli przewodnika wynajmuje go znany naukowiec, Dietrich Wandemeyer. Niezwykły duet natrafia wkróce na niecodzienną sprawę – śledztwo dotyczące tajemniczych zniknięć stalkerów. Do zaginięć dochodzi w tym samym miejscu Zony.

Z okazji zapowiedzi, Fabryka Słów przygotowała także specjalny film wideo, w którym Michał Gołkowski – autor „Ołowianego świtu” – obwieszcza datę premiery, ustaloną na 9 listopada. Według innych źródeł, debiut książki zaplanowano na 8 listopada.

Nie, o dziwo nie – ale widziałem Strefę na filmie z ekspedycji badawczej, jednej z pierwszych, jakie ruszyły tam po upadku ZSRR, bodajże w 1991; mój ojciec przywiózł do domu kasetę VHS, żeby spróbować pokazać nam wszystkim to, co sam widział… I pamiętam doskonale bezmiar pustki, puste oczodoły szarych okien i poprzewracane płoty, kilometry drutu kolczastego i ogromne stada łosi, wilków i jeleni, biegnące poprzez bezkresne łąki. Pamiętam babcię, mieszkającą samotnie w rozsypującej się chatynce tylko z kozą i kotem, siedzącą na zasłanym kraciastym kilimem tapczanie i powtarzającą jak mantrę: „Ja u Kamaryni żyła…” Coś takiego odciska się na duszy niezatartym śladem.

Czy grałeś w gry komputerowe serii S.T.A.L.K.E.R. i czym one dla Ciebie są?

Absolutnie – Cień Czarnobyla to stała pozycja na moim komputerze od 2007 roku, nawet teraz mam rozbabraną w połowie rozgrywkę Ukrytych Ścieżek, próbuje znaleźć ten cholerny worek z trawą na Składach Wojskowych… Gry są fantastycznym początkiem, przedsmakiem Zony i jej niesamowitego klimatu, ciągłej szarugi i niepewności następnej chwili, wiecznego napięcia i oczekiwania. GSC naprawdę stworzyło świat jedyny w swoim rodzaju.

Skąd się wzięło Twoje zainteresowanie serią literacką S.T.A.L.K.E.R.?

Serię odkryłem przypadkiem podczas pobytu w Kaliningradzie – 2009? 2010? rok – i absolutnie się w niej zakochałem od pierwszego, hm, przeczytania. Po lekturze autorów takich, jak Noczkin, Głuszkow, Kłoczkow czy Grawickij zacząłem dopiero rozumieć i widzieć Zonę w jej pełnej krasie. Po raz pierwszy pomysł “przetłumaczenia” którejś z książek przyszedł mi do głowy dwa lata temu, gdy po raz któryś kolejny wróciłem do serii; wtedy też dotarło do mnie, że książki nie powstają magicznie na półkach księgarni, ale że piszą je ludzie.

Czym się różni uniwersum znane z serii gier komputerowych od tego znanego z serii literackiej pod marką S.T.A.L.K.E.R.?

Świat S.T.A.L.K.E.R.a w serii książkowej może być nawet dla zagorzałych fanów gry zaskakujący – Zona okazuje się o wiele większa i bardziej zróżnicowana, pojawiają się w niej inne narodowości i interesariusze, niż tylko ci już im znani… nie mówiąc o samym świecie, którego zaledwie “wycinek” widzimy przecież na ekranie komputera. Jest przynajmniej pół tuzina tytułów, która naprawdę warto byłoby przedstawić czytelnikowi z Polski, a mówię tu wyłącznie o tych książkach, które już ukazały – nie biorąc pod uwagę tych, których jeszcze nikt poza autorem nie przeczytał.

Wobec tego czym będzie ta seria literacka dla fanów gier komputerowych serii S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Myślę, że dla fanów gry otwarcie serii książkowej będzie wydarzeniem na miarę wyjścia drugiej części upragnionej gry, bo Zona nagle okaże się bliższa, niż nam się wydawało, tak samo tajemnicza i nieznana jak wtedy, gdy stawialiśmy dopiero pierwsze kroki na ziemi po tamtej stronie kolczastych drutów…

Dlaczego to właśnie wydawnictwo Fabryka Słów wydaje serię literacką S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Bo to właśnie oni mi odpowiedzieli i dali szansę. Nie ukrywam, że od samego początku „Fabryka Słów” była moim najwyższym celem i marzeniem – w końcu to oni wydają naszą najlepszą rodzimą literaturę fantasy i s-f. Nadal ciężko mi uwierzyć, że pozwolili człowiekowi z tzw. ulicy na coś tak absurdalnie odważnego i ryzykownego, tym bardziej, że sami się w to zaangażowali. Co tu dużo mówić – „Wiecznaja sława gierojam!”

Jak zareagowało GSC a jak inni pisarze serii z Rosji i innych krajów WNP gdy się dowiedzieli o Twoich zamiarach?

Szeroko rozumiane GSC zareagowało – o dziwo – bardzo ciepło i pozytywnie, odpowiedzialny za ich kwestie książkowe Siergiej Gruszko (kierownik linii literackiej S.T.A.L.K.E.R. w GSC) był mi nieocenioną pomocą w moich początkowo nieudolnych staraniach, z bezgraniczną cierpliwością tłumacząc mi łopatologicznie kwestie zawiłości praw autorskich i międzynarodowego rynku wydawniczego. Jestem już od jakiegoś czasu w kontakcie z kilkoma autorami serii, z którymi wstępnie rozmawiałem o wydaniu ich dzieł w Polsce – na tę chwili gratulacje z okazji wejścia książek S.T.A.L.K.E.R. do Polski przysłali nam m.in. Aleksiej Bobł i Wiktor Noczkin, rosyjski fandom zresztą już zażądał wywiadu dla siebie.

Dlaczego właśnie Twoja książka otwiera serię literacką S.T.A.L.K.E.R. w Polsce a nie jedna z książek już wydanych w Rosji i krajach WNP?

Uważam, że nie jesteśmy w niczym gorsi od naszych wschodnich sąsiadów – S.T.A.L.K.E.R. żyje u nas tak samo, jak u nich, więc seria zasługuje na mocny akcent na początku. Poza tym książki tłumaczone są zawsze, hm, wtórne – a jednak tu mamy coś, co wychodzi od nas, co pokazuje, że Polak potrafi. Książki wydane na wschodzie – mam nadzieję – również nie pozostaną nieznane u nas, ale musimy zacząć pracę od siebie, żeby być w stanie przyciągnąć innych.

Jaka była reakcja polskiego wydawcy i w jaki sposób przekonałeś Fabrykę Słów do rozpoczęcia publikowania tej serii literackiej w Polsce?

Możecie mi nie uwierzyć, ale entuzjastyczna. Robert Łakuta (szef wydawnictwa Fabryka Słów) w naszej drugiej bodajże rozmowie telefonicznej powiedział „Panie Michale, bardzo dobrze, że pan się przypomina! Ja już od dawna myślałem o stworzeniu u nas w Fabryce takiej biblioteczki stalkera i chciałbym żeby to pan stał się spiritus movens tego projektu!” Wierzycie? No ja też nie.
Jak ich przekonałem? Nie wiem. Po prostu przyjechałem i zacząłem im opowiadać… i opowiadać… i opowiadać… i widziałem tylko, jak patrzą po sobie i jak robią im się coraz większe oczy. Szef działu pozyskania tekstów zainstalował sobie Zew Prypeci, marketing autentycznie przeczytał książkę, którą mieli sprzedać – jak często coś takiego się zdarza, ha?

A jaka jest Twoja rola w tej serii, zarówno jako jej inicjatora jak i autora pierwszej z książek?

Zależy mi na tym, aby pójść raczej w jakość, a nie ilość – mamy dużą pulę, z której można swobodnie wybierać najsmaczniejsze rodzynki, a polski fan S.T.A.L.K.E.R.a i czytelnik naczekali się dość długo, by zasługiwać wyłącznie na najlepszą literaturę.

Czym jest książka Ołowiany Świt i jaką rolę odgrywa w serii literackiej S.T.A.L.K.E.R. w Polsce?

Ołowiany Świt w założeniu otwiera Polskę na całą serię literatury, jaka powstała w przeciągu ostatnich lat w uniwersum świata gry S.T.A.L.K.E.R. Nieoficjalny plan jest taki, żeby w tym roku wydać jeszcze przynajmniej jeden tytuł z serii – albo przetłumaczony spomiędzy tych, które ukazały się na rynku rosyjskojęzycznym, albo nasz własny, rodzimy.

Jaka powinna być i co musi zawierać książka serii S.T.A.L.K.E.R. aby móc o niej powiedzieć, że jest naprawdę dobra i zasługująca na wydanie w naszym kraju?

Nastrój. Bohater. Tajemnica. Trzy niezbędne składniki dowolnej książki, która sprawia, że czytamy ją na bezdechu, przeżywamy świat razem z protagonistą i kończąc ostatnią stronę, mamy ochotę zamknąć książkę i otworzyć ją znowu na pierwszym akapicie.

Na czym polega wyjątkowość serii literackiej S.T.A.L.K.E.R. i jak ma się do niej Ołowiany Świt?

Seria literacka S.T.A.L.K.E.R. jest absolutnie unikatowa – przyznają to nawet w rozmowach ze mną autorzy, którzy już znaleźli w niej swoje miejsce. Każda wizja Zony jest nieco odmienna, jako że trafia na papier przefiltrowana przez percepcję, wyobrażenia i warsztat pisarza – mamy więc za każdym razem wrażenie, że trafiamy do tego świata na nowo. Ołowiany Świt nie jest tu wyjątkiem – to Zona widziana moimi oczami, ziemia prawdziwie przeklęta, technologiczna pustynia XXI wieku, na której bezużyteczne stają się zdobycze naszej cywilizacji i liczyć możemy tak naprawdę tylko na siebie.

Jaka jest więc Zona w Ołowianym Świcie?

Zona w Ołowianym Świcie to tak naprawdę walka o najważniejszą dla nas rzecz, jedyną, na jaką mamy wpływ – samego siebie. To codzienna próba wyskrobania egzystencji w prawdziwym przedsionku piekieł, ale też desperackie zmagania o zachowanie człowieczeństwa i odrębności od zaludniających ją potworów.

Jaki jest stalker z Ołowianego Świtu w porównaniu do dzieła braci Strugackich i filmu Tarkowskiego?

Jakkolwiek pamiętać należy, że oficjalnie nie ma żadnego związku pomiędzy Piknikiem na skraju drogi braci Strugackich, Stalkerem Tarkowskiego i uniwersum S.T.A.L.K.E.R.a, to faktycznie trudno dziś użyć słowa „stalker” nie biorąc pod uwagę wszystkich tych trzech elementów. Stalker zawsze jest samotnikiem, wiecznie w drodze, nie znajdującym spoczynku – ani fizycznie, ani duchowo.

Czym się inspirowałeś pisząc swoją książkę i przelewając na papier własną wizję Zony?

Co do inspiracji pośrednich, to bardzo mocno wpłynęło na mnie nazewnictwo anomalii i artefaktów, używane przez braci Strugackich – tam nazwy są proste, wręcz prymitywne, ale zarazem bardzo mocno nacechowane znaczeniowo, wręcz soczyste, przywodzące na myśl słownictwo ludzi, postrzegających świat w bardzo nieskomplikowanych kategoriach; kierowałem się podobną zasadą przy nazywaniu „moich” tworów Zony. Starałem się też uchwycić ten ulotny klimat nienazwanego zagrożenia i ciągłego napięcia nerwowego, bo w mojej Zonie nie ma bezpiecznych ścieżek, a każda stałość czy zasada prowadzi – prędzej czy później – w jedno-jedyne miejsce: kłopoty.

Czego oczekujesz od czytelników?

Mam nadzieję, że razem ze mną odważycie się spojrzeć w budzący się świt nowego dnia nad Zoną i że wspólnie dane będzie nam go przeżyć – całym sobą.